بیداران

برای دادخواهی، حقیقت و عدالت

| بازگشت به صفحه نخست
جستجو
بیداران
منوچهر دوستی

علیه اعدام

خطاب به مردم، به شاعران و .......

از حکومت خسته شده‌ام

باید سرنگونش کرد!

اما به شما می گویم

که می‌توانم از شما بخواهم

که در قدرت نیستید و قدرتی ندارید و نمی‌خواهید

اعدام را کنار بگذارید !

در روزهایِ

و شب‌هایِ رفتارتان

لطفا بعد از این دیگر

در سلام هایتان قربان کسی نروید و در جدایی هایتان!

و کلاه منت جان بر سر کسی نگذارید

چرا که بعدا او را قربانی خواهید کرد!

مردم ،

آی مردم

هشدار به دیدن چوبه دار نروید

کسی که آن بالاست خود شمائید

در قتل خود شریک قانون قتل نشوید!

تیر خلاص را کسی می زند

که چشم به رعشه جان می دوزد

و چشم زندگی را می بندد

شاعران

ای شاعران

لطفا در شعرتان کسی را بر دار نکشید

و تیر خلاص برای کسی ننویسید!

آی مردم

آی شاعران !

واژه "شهید" را

پیش از حکومت

از زبان خود سرنگون کنید!

ای شاعران

در معبر کلام

راه را بر زندگی و زیبایی

آزاد کنید

اشتباه نکنید

حکومت را سرنگون کنید !

اما جلادان را فراموش نکنید !

که فریبتان ندهند

زیرا که ما اعدامشان نمی‌کنیم

که "چشم در برابر چشم " کلام زندگی و انسان نیست

سیاست ارزانی سیاست بازان

کسی را از ارتفاع چند هزار پایی به زمین سقوط ندهید !

و در جنگل ایدئولوژی

آتش بجان کسی نیاندازید.

بگذارید به شما اعتماد کنم

بگذارید دست‌تان را بدست بگیرم

و در معبر فردا

دست خونین سیستم امروز را

با یکدیگر به موزه بسپاریم!

خاوران

دانه‌ای را که کاشتی قرمز بود

"خاوران را"!

در خاک ترس‌ت

آنچه را پنهان کردی

رو در رویت بود

زیبایی خرامان یک زن

و دستانش

که بر هر چه می گذشت

شکوفه یک نگاه بود

بر درگاه صبحی

پر از پرنده و بی تابی

نام این مسافر

خواهش بود

که باید می گذشت

از خود

و ترس را در گوشه‌ای

منجمد می کرد

بخاطر آینده

باید روشن می شد

ضمیر راه

و کاسته می شد

از غلظت سکوت

دانه‌ای را که کاشتی قرمز بود.


© بیداران 2018 سايت با اسپيپ درست شده است بوسيله ى Cleverlink -- RSS