رژیم نام اش را "لعنت آباد" نهاد. مادران سرودی ساختند، با واژه هایی ساده و صميمی ، سرودی پر از عطر به خاطر سپردن وفراموش نکردن "ای خاوران، ای خاوران، ای سرزمین یاران، معیادگاه مادران ...." سرود خوانان، با مهر و ايستادگی شان، در زير رگبارهای تهديد وتحقير و تعقيب و... گلستان خاوران اش کردند.
تجمع خانواده های اعدام شدگان در خاوران
سرود خاوران هرسال خوانده خواهد شد، تا این "میعادگاه" در حافظه ی جمعی بماند و تاريخ شود، مهم نیست چند سال ديگر تا برقراری عدالت برای کشته شدگانمان طول خواهد کشيد، خورشید حقیقت از اين عدالت و در خاوران بايد طلوع کند تا اعدام، "ناپدید شدن" اينگونه را در ايران به هرگز سپرد. تا سوگ پايان يابد.