برای دادخواهی، حقیقت و عدالت

| Accueil
بیداران
Vous commentez
22 فوريه 2006
در اردببهشت سال پر ماجرای ۱۳۵۴، مُدّت ِ کوتاهی پس از شهادت بيژن جزنی و کاظم ذوالانوار و . . . ، روزی سرهنگ زمانی، رئيس زندان قصر با توپ و َتشر زندانيان سياسی را در بند يک و هفت و هشت، جمع کرد از جمله گفت: «حواس‌تون را جمع کنيد ما جان نثاران خدايگان اعليحضرت همايونی در برابرشما سه چيز داريم که انتخابش با خود شماست.يک ـ قلم ، که با آن برای‌تان از پيشگاه ملوکانه تقاضای عفو کنيم . دو ـ شلاق که ُمعرّف ِحضور همه شما هست و سوّم گلوله که اصلاً نياز به توضيح ندارد.» رژيم شاه که البته در شقاوت و عوام فريبی به َگرد ِ پای ِ آخوندها هم نمی رسيد، در سال ُپر ابتلای پنجاه (...)

اعلان پس از تأئيد

سخنگاه  : پيامهاى شما پس از تأئيد گردانند گان سايت نمايان خواهند شد

يك پيام ، يك تفسير ؟
(اختيارى) كى هستيد؟

© بیداران 2018 سايت با اسپيپ درست شده است بوسيله ى Cleverlink -- RSS