بخش بزرگی از لیست ما مربوط به اعدام شدگان چپ در تابستان ٦٧ می باشد، یعنی کسانی که در شهریور آن سال در اوین یا گوهردشت اعدام شدند. می دانیم که حکومت جمهوری اسلامی در مورد این قتل عام سکوت کرده و از دادن هر گونه اطلاعاتی به خانوده های اعدام شدگان سرباز زده است. ولی بنا به اطلاعاتی که خانواده ها در همان زمان بدست آوردند، تقریبا جای شکی نیست که اعدام شدگان چپ را در گورهای جمعی در خاوران دفن کرده اند.
پیشاپیش اعتراف می کنیم که لیست پیش رو در مورد آرمیدگان خاوران به ویژه فاصله زمانی ٦٠ تا ٦٧ بسیار ناقص است و تکمیل آن را از خانواده ها طلب می کنیم.
با امید به اینکه با یاری و کوشش شما بتوانیم این پروژه را تداوم بخشیم.
حضور نیروهای امنیتی چیز تازه ای نیست. از شهریورماه شیوه کارشان همین است. به محض اینکه به آنجا می رسیم و چرخی می زنیم و گل هایمان را می گذاریم، سر و کله نیروی انتظامی و گاه لباس شخصی پیدا می شود و چند مأمور از روی نرده ها به داخل می آیند و یا از بیرون ما را صدا می زنند و می خواهند که زودتر آنجا را ترک کنیم. واقعاً جای بسی تأسف است که پس از بیست و چند سال، همچنان برای رفتن به سر خاک عزیزانمان با مشکلات زیادی روبرو هستیم. راستی علت چیست؟! چرا از چند نفر مادر و پدر پیر و خانواده ها اینقدر هراس دارند؟!
مادر انصاری که همه دوستان دور و نزدیک به پاس مهر مادرانه اش "مادر" خطابش می کردند، روز شنبه ٤ دی ماه ١٣٨٨ در تهران درگذشت. قلب پر زخمش طاقت نیاورد که تا اردیبهشت، سالروز مرگ مسعودش، باز بتپد. قلب پرمهر همخوان همیشگی سرود خاوران یکسال پس از ویرانی خاوران خاموش شد.
بیداران درگذشت مادر انصاری را به خانواده و همه ی مادران خاوران تسلیت می گوید.
من به نمايندگی از سوی جمعی از مادران خاوران درگذشت روحانی آزادانديش را به همسر و فرزندان فهيم و آگاه او تسليت گفته و خود را در غم ازدست رفتن اين مبارز سرسخت و شجاع شريک می دانيم .
گرچه او از همه محدوديت ها ، آزاد شد اما ياد و خاطره تلاشهای بشردوستانه او از خاطر ما نخواهد رفت .
خانم فاطمه ملک (محسنی) سحرگاه روز جمعه ۱۵ آبان (ششم نوامبر) در شهر کلن درگذشت. وی در میان مادران و خانواده های زندانیان و جانباختگان سیاسی به «مادر محسنی» مشهور بود. این نام، یادگار سال های طولانی دربدری در برابر زندان های سیاسی دو رژیم پهلوی و اسلامی بود. او را هم زندانبانان و هم خانواده های زندانیان سیاسی، به نام فرزندانش، «مادر محسنی» صدا می کردند
می رویم که به آنها بگوئیم همه با هم شعر، سرود و ترانه خواندیم و فریاد زدیم. زدیم و زدیم. آخر ما عهد بسته بودیم تا مردم نیایند، از پا ننشینیم، تا مردم نخوانند ساکت نشویم و تا مردم به ما نپیوندند، از آمدن نزد شما نترسیم. حال مردم فهمیده اند و شما را شناخته اند. ببینید چگونه کوردلان حکومتی از این شناخت می ترسند. ببینید چگونه به دست و پا افتاده اند، چطور مذبوحانه تلاش می کنند جلوی جریان سیل را با پوشال سد کنند.
مادران خاوران در معناى عام كلمه، به زنان مبارزى گفته مىشود كه فرزندان و همسرانشان به فرمان رهبران جمهورى اسلامى و به دست پايوران اين نظام، كُشته شدهاند؛ در دههى ٦٠ خورشيدى! مادران خاوران در معناى خاص كلمه، زنان مبارزى را در برمىگيرد كه پسران، همسران و پدران چپگراىشان در کُشتار بزرگ زندانیان سياسى در تابستان ١٣٦٧ اعدام شدند. پسوند خاوران بدان سبب به نام مادران افزوده شده كه فرزندان، همسران و شوهران اين زنان در تكهزمينى در كنارهى جادهى خاوران، در مسیر تهران سمنانـ مشهد، آرميدهاند.
یادداشت جمعه ١٥ خرداد
این هفته من با مادر.... با هم رفتیم و درهای خاوران همچنان بسته بودند . وقتی رسیدیم کسی نبود ولی بعد از چند دقیقه که جلو در ماندیم. دوتا لباس شخصی آمدند. گفتند اینجا نمانید. گفتم ما آمدیم تا ایم گل ها بگذاریم گفتند نمی شود.
تصحیح و پوزش
یکی از خوانندگان بیداران برای ما نوشته است که آمار ٢٠٠٠ نفر در نوشته "طرح تهیه نقشه مجازی گورستان خاوران" اغراق آمیز بوده و ناشی از بی دقتی ما است. ما نوشته بودیم :
"بر اساس یک بر آورد اولیه، که دقت آن باید در جریان این پروژه ارزیابی شود، تعداد قربانیان دگر اندیش که تا قبل از کشتار وسیع تابستان ١٣٦٧ در این گورستان به خاک سپرده شده اند در حدود ٢٠٠٠ نفر می باشند"
ما ایراد این دوست را می پذیریم. عدد ٢٠٠٠ برآورد از گنجایش قطعه ای بود که اعدام شدگان قبل از تابستان ٦٧ در آن به خاک سپرده شده اند. ولی اطلاعی نداریم که تمام این مساحت پر شده باشد. دانستن تعداد تقریبی کسانی که در این قطعه آرمیده اند یکی از اهداف این پروژه است.
متن تصحیح شده :
« بر اساس یک بر آورد اولیه، که دقت آن باید در جریان این پروژه ارزیابی شود، گنجایش قطعه ای که اعدام شدگان قبل از تابستان ٦٧ در آن به خاک سپرده شده اند، در حدود ٢٠٠٠ نفر می باشد. اطلاع یابی از کسانی که در آن قطعه دفن شده اند، یکی از اهداف این پروژه است"
تلاش برای یافتن محل خاکسپاری اعدام شدگان آنهم در گورستانی بی نام و نشان، کاری آسان نیست. سال ها گذشته و حاکمیت هر آنچه از دستش برآمده برای به "فراموشی" سپردن و پاک کردن نام و نشان آنها انجام داده است. دادخواهی در نخستين گام یاد آوری و چهره نهادن بر نام هایی است که می خواهند نباشند. این مهم، نه کار جمعی کوچک که تلاش همگانی است. هر مزار نشان از ستمی است که اول بر خانواده و سپس بر جامعه و میهن مان رفته است. نمایاندن محل خاکسپاری اعدامیان، فقط نام و نشان دار کردن یک گورستانی نیست، که نوشتن پاره ای از تاریخ ماست. تلاش برای به سرانجام رساندن دادخواهی است و وظیفه همه ما. آنچه در زیر می بینید نام و محل خاکسپاری شماری از اعدام شدگان درگلزار خاوران است. ای نفهرست آغاز کاری است که امیدواریم با همیاری همگاني تکمیل شود.