برای دادخواهی، حقیقت و عدالت

| بازگشت به صفحه نخست
جستجو
بیداران

خبر را منصوره بهکیش اعلام کرد:

"با تأسف و اندوه فراوان، امروز دوم تیرماه ۱۳۹۷، خانم دلبر گلی آبکناری(مادر آبکناری) از مادران و خانواده‌های خاوران، پس از گذراندن نزدیک به پنج سال بیماری کهولت سن و آلزایمر در منزل دخترشان نکیسا در تهران از میان ما رفتند.

مادر گلی، همیشه خنده‌ای صمیمی بر لب داشت و بسیار مهربان بود و عکس هایی کوچک از دختران و پسر و دامادش را در خاوران به همراهش می آورد. او یکی از مادرانی بود که همیشه، تا زمانی که توان راه رفتن داشت، در خاوران حضور می یافت و کنار فرزندانش می‌نشست و با دست‌های کوچکش آنجا را می آراست و ریز ریز گریه می کرد.

مادر گلی، دو دخترش ویدا و پروین و یک پسرش روزبه و دامادش مهران شهاب الدین را در این حکومت ستم کار از دست داد. چه زمانی می‌توانیم جمهوری اسلامی را برای این همه جنایت به پای میز محاکمه بکشانیم، نمی‌دانم، ولی تردیدی نیست که از هیچ کدام از این جنایت ها نخواهیم گذشت.

از این راه دور، دلم با خانواده گلی آبکناری است و از صمیم قلب به آن‌ها تسلیت می‌گویم و شریک غم شان هستم.

یاد مادر ستمدیده مان که با زخم های زیادی زندگی کرد و داغ کشید و دادخواست، همواره در دل های ما زنده و گرامی است. "

خانواده های اعدام شدگان، همبندی های فرزندان مادر گلی و سازمان راه کارگر از این مادر مبارز و فرزندانش یاد کردند. بخش هائی از این یادنوشته ها:

سازمان راه کارگر نوشت: " دلبر گلی ابکناری با زندان و و مخفی شدن شوهرش از سالهای پس از کودتای سال ۱۳۳۲ با دنیای سیاست و مبارزه برای حق طلبی و آزادی آشنا شد. از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۵۷ در مقابل زندانهای شاه را به انتظار دیدار فرزندش روزبه گذراند."

محمود معمار نژاد نوشت: "شیر زنی که یاد و نام خفتگان خاوران را زنده نگه میداشت. مسئولیتی که امروز روی دوش ماست."

منیره برادران نوشت: "وقتی در زمستان ۶۶ پروین گل ما در پنجمین سال زندان خود برای دفاع از شرافت همسر اعدام شده اش به زندگی خود پایان داد، ماتمی سخت و سنگین بند را فراگرفت. از خود می پرسیدیم مادر گلی آیا تاب خواهد آورد؟ تا آن زمان دو فرزند و داماد عزیزش را از او گرفته بود این رژیم جنایت و جای زخم شکنجه بر پای دختر نوجوانش بی درمان مانده بودد و تازه بار ملاقات دو تن از پسرانش کم شده بود با ازادی آنها. و پروین مانده بود با حکم ابد، که مادر گلی صبور مصمم بود تا ابد به ملاقاتش بیاید. مادر ماند و تاب آورد تا کلبه اش خانه امید و دیدار زندانیان رها شده از بند باشد تا خانه اش مکان یادآوری عزیزان او و عزیزان دیگران باشد. احترام بی پایانم به مادرگل را باید حالا تقویم خاطره اش کنم."

بیداران ضمن گرامی داشت یاد مادر گلی، درگذشت او را به فرزندان و اعضای محترم خانواده اش تسلیت می گوید.


© بیداران 2018 سايت با اسپيپ درست شده است بوسيله ى Cleverlink -- RSS